Waar gaan we heen met het Jlab? Een nieuwe lector, een nieuwe visie

Op 11 april schreef ik over de Design Thinking sessie met het Jlab. Deze sessie was vooral gericht op meer tastbare opbrengsten. Het was een blik op het werk waar we nu mee bezig zijn, en welke producten of diensten daar eventueel uit zouden kunnen voortkomen. Dit was het eerste samenzijn van het lectoraat rondom de start van de nieuwe weg die we als Jlab inslaan nu Yael lector is. Niet alleen hebben we sinds kort een nieuwe lector, tegelijkertijd moeten we begin 2019 een nieuwe aanvraag hebben liggen voor de verlenging van het lectoraat.

Met de eerste sessie kregen we een helder beeld welke vragen er leven onder de onderzoeken die nu bezig zijn. De volgende stap werd samen kijken waar we de komende jaren met het Jlab naar toe willen. Centraal stonden vragen als: waar komen we vandaan? Waar willen we heen? En hoe komen we daar? In twee sessies van beiden twee uur begeleide ik het proces om samen met Yael en het team tot een nieuwe visie te komen.

 

Procesbegeleider

Naast projectmanager bij het Jlab ben ik ook procesbegeleider bij onderwijsinnovatieprojecten bij de hogeschool. Op dit soort momenten komen die twee rollen mooi bij elkaar samen. Veel opleidingen zijn bezig met onderwijsinnovatie, ook het lectoraat staat op een punt van vernieuwing. In projecten waarbij het gaat om het inslaan van een nieuwe weg, is de start cruciaal. Waarom willen we veranderen? Wat is de urgentie die achter de verandering schuilgaat? En welke ambities heeft het team? (Annemarie Mars, 2012). Als we een nieuwe weg in willen slaan, moeten we met elkaar bespreken waarom we dat willen en waarom we denken dat het nodig is. Doe je dat niet, is de kans groot dat je je team niet meekrijgt en je ambitie niet waar maakt.

Urgentie

In de eerste van de twee bijeenkomsten hebben we ons vooral gericht op waar we vandaan komen en de urgentie. De urgentie komt van meerdere kanten. Allereerst is daar het onderwijs. Zoals je kan lezen in het blog van Judith, zit De School voor Journalistiek middenin een grondige onderwijsinnovatie, voor het lectoraat is het noodzaak daarbij aan te sluiten. Daarnaast zit het lectoraat sinds kort met verschillende andere lectoraten in het Kenniscentrum Economisch Sterke en Creatieve stad. Dat betekent dat we rekening moeten houden met wat er speelt binnen het Kenniscentrum bij het bepalen van de richting die we opgaan. En niet onbelangrijk, bij het uitdelen van gelden voor lectoraten wordt er streng gekeken naar de meerwaarde van het lectoraat. Met een bestaan van meer dan 10 jaar is het Jlab een lectoraat dat al lang meegaat, reden genoeg om scherp te zijn wat ons bestaansrecht in deze tijd nog is.

Ambitie

Vervolgens is daar de ambitie. Waar komen we vandaan en waar willen we heen? Maar ook, waar willen we over 10 jaar staan? Tijdens de tweede meeting, op een prachtige locatie bij de Loosdrechtse plassen waar we vervolgens het jaar zouden afsluiten, lag de focus vooral op de ambitie. Wat is onze visie, waar staan we nu met het lectoraat en welke richting willen we de komende jaren op? In twee groepen heb ik ze aan het werk gezet met flappen, post its en stiften. Twee begrippen waren leidend: Journalistiek & Digitale transformatie. In verschillende fasen begeleide ik hen van breed (bijv zoveel mogelijk post its met waarom journalistiek) naar smal (vat het samen tot één zin), weer terug naar breder om tenslotte met de twee teams samen tot een gezamenlijke vision statement te komen.

Proces

Na afloop kreeg ik vooral te horen dat het zo knap was dat ik streng maar toch lief kon blijven. Hoe het me toch lukte deze groep in bedwang te houden. Dat vond ik een mooi compliment! Een tipje van mijn geheim, wees strikt op de tijd, streng op de structuur en laten deze groep vooral niet te veel ouwehoeren. Het gevaar met deze groep onderzoekers zijn te lange, inhoudelijk vast heel interessante, discussies. Met dit soort sessies richt ik bewust op resultaat. Van te voren heb ik samen met de groep besproken wat we van de meeting verwachtten, wat we wilden bereiken en wanneer wij en wanneer Yael tevreden zou zijn. De laatste vijf minuten van de sessie blikten we hier op terug. Zijn we tevreden? Wat gaat Yael doen met wat ze deze twee uur heeft meegekregen? Dit om te voorkomen dat het losse sessies worden waar geen vervolg op komt.

Hoe nu verder?

De eerste stap is gemaakt naar de visie, de why, van Jlab krijgt steeds een beetje meer vorm. Hierna zullen Yael en ik ons voorbereiden op nog een aantal sessies waarbij we meer gaan kijken naar de how en what (Golden Circle, Simon Sinek). Hoe zorgen we ervoor dat we onze visie waarmaken? Hoe gaan we met elkaar, met het onderwijs en de praktijk samen werken? En ook, kijkend naar de Design Thinking sessie, wat willen opleveren aan het onderwijs en onze praktijk?

Volg onze blog om op de hoogte te blijven rondom de vorderingen binnen het Jlab.