Snowfallen met de KLM

Zojuist verscheen de nieuwe iFly, het digitale magazine dat de KLM al sinds 2009 uitgeeft. Het ziet er zoals altijd mooi uit, zo ook dit nummer, met prachtige foto’s en aardige teksten. Het geluid is soms net iets te gelikt en het commerciële doel is duidelijk maar dat mag de pret niet drukken: iFly is een van de meer geslaagde Nederlandse voorbeelden van een digitaal magazine.

Toch zijn het bij het lezen/kijken/luisteren naar iFly vooral vragen die bij me opkomen.

De eerste daarvan heeft met mijn studenten te maken. Ik leer ze in toenemende mate papierloos te denken. Velen van hen kunnen dat ook. Maar ik weet nog niet hoe ik zoiets als iFly met ze kan maken. Daartoe ontbreken me de middelen en de mogelijkheden. Want iFly is duur. Zoiets kan alleen gemaakt worden door een rijke club als de KLM.

De tweede vraag betreft overeenkomst en verschil met de sinds ongeveer een jaar veelgeroemde longreads, in het bijzonder Snowfall, Firestorm en Nederlandse (NRC) exemplaren als Berry of het onlangs verschenen Kunsthal. iFly is een magazine en biedt artikelen, longreads bestaan, zoals het woord ook zegt, uit één verhaal. Maar verder? De een is wat gelikter dan de ander, duurder misschien ook wel, maar daarmee is het belangrijkste wel gezegd. Genoemde en talloze andere voorbeelden bieden veel stilstaand en behoorlijk wat bewegend beeld, weinig tekst, geluid. Lekker voor de ipad, mooi op de computer maar uiteindelijk toch even verwarrend als verrassend.

Deze verwarring heeft met de derde en belangrijkste vraag van doen: is dit de goede weg – en dan heb ik het nog niet eens over de financiering? Hebben al deze producten toch niet een beetje (veel) te lijden van het horseless carriage-syndroom en zijn dus vooral nieuwe vormen in oude jasjes – of andersom? En als het antwoord op deze vraag ja is, volgt meteen de volgende vraag: wat dan: hoe kunnen we van een koets zonder paarden een auto maken? Wie het weet mag het zeggen.

Auteurs