RSS is dood – leve RSS (voor studenten)

De deadline nadert, maar de cursor komt niet echt van zijn plek. Het verticale streepje knippert al een tijdje linksboven in de hoek van een maagdelijk wit scherm. Een zweetdruppels meandert vanuit de nek langs de ruggengraat richting bureaustoel. Je schrijft je docent een mailtje — op zondagavond. “Ik loop vast en weet niet wat ik moet doen. Heb ik de juiste hoofdvraag wel gesteld?”

De stress van een opdracht hoort bij de studie en, weinig troostend misschien, ook bij het werk. Deze blog bijvoorbeeld, kostte me de nodige kopzorgen. Totdat mijn oudste zoon vroeg hoe ik op onderwerpen voor een blog kom. Gedachteloos opende ik mijn RSS-feedreader … en zag ik plots het licht. Om te kunnen schrijven, moet je vraag hebben om te beantwoorden. Maar om die vraag te kunnen stellen, moet je eerst wat weten. Anders gezegd: schrijven begint met lezen.

Vastloper

Terwijl de cursor nog steeds knippert, de deadline nadert, de zweetdruppel meandert, is snel een nieuw mailtje geschreven: “Ik loop vast en weet niet wat ik moet lezen. Heeft u een suggestie?”

Ja. Maar niet op zondagavond. Anders gezegd: de kunst van schrijven is lezen en de kunst van lezen is selecteren. Niemand kan alles lezen, het is dus zaak om zo snel mogelijk (en daarna voortdurend en actief) een bronnenlijst aan te leggen. Die bronnenlijst is mijn RSS-feedreader: mijn one-stop-shop voor achtergronden, commentaren, analyses, reportages, documenten, onderzoeken en wetenswaardigheden over onderwerpen die mij boeien – politiek, journalistiek, media, gadgets, jiu jitsu, … name it.

RSS!

RSS staat voor really simple syndication en wie denkt dat RSS door sociale media om zeep is geholpen, snijdt zichzelf ernstig in de vingers. Mogelijk zoek je nu af en toe, op gewenst onderwerp, het internet af naar nieuws. Je klopt eens een zoekterm in Google, je surft wat langs bekende sites, je sprokkelt wat kruimels bij elkaar om er ooit een verhaal van te maken. RSS draait dat om. RSS is e-mail en nieuwsbrief gecombineerd en brengt vol-automatisch het nieuws naar jou in plaats van dat jij het moet ophalen.

Hoe werkt dat dan? Om te beginnen installeer je een RSS-feedreader (Feedly, bijvoorbeeld). Je maakt een (gratis) account aan en nu is de jacht geopend. Je gaat RSS-feeds verzamelen. Dat kan erg eenvoudig – te typt gewoon de url van de site in die je wilt volgen. Dat is wat RSS namelijk doet: steeds als er nieuwe content op de site is gekomen, krijg jij die content automatisch opgestuurd, in je feedreader. Hoef je dus niks voor te doen (behalve dan de url van de site die je wilt volgen in Feedly in te voeren). Kijk hieronder hoe je je op een feed van Journalismlab.nl abonneert:

 

 

Volg Google Nieuws

Nu volg je een site (Jounralismlab.nl) met daarop verschillende onderwerpen, je kan natuurlijk ook een onderwerp volgen op verschillende sites. Ik doe dat onder meer via Google Nieuws. Met een trucje. Om automatisch op de hoogte te blijven van nieuws (uit meerdere bronnen)

  1. installeer je Feedly op je mobiel.
  2. Vervolgens ga je naar Google Nieuws en
  3. zoekt daar op onderwerp.
  4. Je kopieert vervolgens url van de pagina met resultaten (van stap 4) en
  5. zet die in ‘Add content’ van Feeldy

Steeds als er een nieuw bericht over jouw onderwerp in Google Nieuws komt, wordt dat automatisch doorgestuurd naar jouw Feedly. Waarom deze omweg via je mobiel? Dan is het volgen van Google Nieuws gratis. Via de desktop-versie van Feedly moet je een abonnement nemen. Kan, maar kost geld. O ja, een feed kan je herkennen aan een icoontje die er allemaal ongeveer uitzien zoals in de afbeelding hierna. Ik zeg: happy hunting en bouw snel je eigen persbureau! Volautomatisch, gratis en on demand. Kan ik zondagavond lekker voetbal kijken …