De Britse overheid als mediawaakhond?

Vol spanning wachten de media in Engeland af welk adives de Leveson Inquiry zal uitbrengen naar aanleiding van het afluisterschandaal door verschillende media, onder andere de welbekende News of the World. Ze zouden in oktober het rapport uitbrengen, maar het laat toch nog een maand op zich wachten.

Maar het enkele feit dat er een rapport komt, lijkt al zijn vruchten af te werpen. Verschillende stakeholders zijn zelf aan de slag gegaan met mogelijke oplossingen. David Hunt van de Press Complaints Commission (PCC) stelde een zelfreguleringsorgaan voor dat sancties kan opleggen. Daarnaast zouden mediaorganisaties en uitgevers zich aan de instantie moeten binden door een 5-jarig contract te tekenen. The Guardian heeft te kennen gegeven dat ze achter het voorstel staan. Zij staan niet achter een vorm van overheidsregulering. “We believe in independent regulation, both from politicians and the press itself. We do believe in a contract system – not the use of statute – to secure participation. But we also believe in an arbitral arm which incentivises the regulated to pursue high standards and penalises anyone who walks away. We believe that the regulator must have real investigatory powers and sanctions. And, above all, we believe in the importance of plurality.”

Dit lijkt haaks te staan op wat critici voorstellen.

Zo is Hugh Grant (een van de sterren die is afgeluisterd door News of the World) actief in de campagne Hacked Off om de persregulering in gang te zetten, met als doel het herstellen van de kwaliteit van de journalistiek.

Deze week ondertekenden 20 Britse wetenschappers een brief, of eerder een pleidooi, voor een strengere regulering. Ze willen juist niet dat mediaorganisaties zelf aan de slag gaan met verschillende vormen van zelfregulering. In reactie op The Guardian stellen ze:

“You admit yourselves that their plan “vests too much power in an industry funding body which retains key powers over the regulator”, but you fail to take this to its logical conclusion: that it is little more than a reinvention of the same system of self-regulation which has failed the public and journalism for the last 60 years.”

Ze pleiten voor het opzetten van een onafhankelijke reguleringsinstantie om het publieke vertrouwen weer terug te winnen.

“This is surely the moment to push for a genuinely independent regulator, founded in law, which could command real public trust and reinvigorate public interest journalism.” 

Maar mediaorganisaties lijken het heft liever in eigen hand te houden. Dit zie je ook terug in Nederland. Instanties die van buitenaf oordelen hoe media functioneren zijn niet geliefd. Als zelfregulering, georganiseerd door de media zelf, goed gewaarborgd is in de journalistieke structuur en cultuur zou er ook niks mis mee zijn om zelfregulering aan de media en de journalistiek over te laten. De vraag is of dat gebeurt. Maar ik hoop dat de pers in Nederland het niet zo ver zal laten komen dat de overheid zich met het zelfreguleringssysteem gaat bemoeien.

Auteurs