algortime, curatie, aggregatie, apple, journalistiek, jlab, journalismlab, hoge school utrecht

Minder ritme in de journalistiek a.u.b!

Apple is op zoek naar journalisten. Of beter gezegd; Apple is op zoek naar gepassioneerde en slimme redacteuren, met ervaring in de newsroom, die nieuws gaan cureren voor Apple’s nieuwe nieuwsapp voor IOS9. De nieuwsapp moet het nieuws voor de gebruiker personaliseren, want wie wil er nou af en toe eens verrast worden door een verhaal. Terwijl concurrenten Flipboard, Zite en Facebook het nieuws personaliseren met een fancy algoritme dat precies ‘weet’ wat de gebruiker wil weten, gaat Apple dus op de menselijke tour.

Hoewel de algoritmen, in de vorm van web crawlers en bots, tot op zekere hoogte heel goed kunnen inschatten waar een gebruiker op zal klikken, voegt de menselijke handeling relevantie toe die door een algoritme nooit bereikt kan worden, tenminste dat is de theorie. Kwaliteit bereik je door een weloverwoge, menselijke keuze, zo lijkt de boodschap van Apple te zijn – en dit is een trend die we de laatste tijd steeds vaker terug zien. Upworthy checkt al het nieuws dat ze overnemen van andere website op feitelijke onjuistheden, en steeds meer internet-native websites gaan originele content produceren, een trend die door Buzzfeed is ingezet.

Kwaliteit krijg je door je werk niet op de automatische piloot te doen – of die automatische piloot nu een algoritme of een werkritme is maakt daarbij eigenlijk niet zoveel uit. Rob Wijnberg betoogt vrijdag op de Correspondent zo’n beetje hetzelfde: journalisten moet af van hun nieuwsrituelen. In zijn top vijf meest hardnekkige rituelen die hoognodig aan vervanging toe zijn prijkt het gebruik van het BBP als indicatie voor de welvaart bovenaan, op de hielen gevolgd door economische raming als voorspelling voor hoe de economie zich gaat ontwikkelen en de politieke peilingen die eigenlijk niet zoveel zeggen over hoe de verkiezingen over twee jaar zullen verlopen. Deze agendajournalistiek geeft een verkeerd beeld door een foutief gebruik van cijfers, terwijl de werkelijkheid zoveel complexer in elkaar steekt.

Op Nos.nl kwam deze week een mooi voorbeeld voorbij dat goed illustreert hoe kwaliteit bereikt kan worden door buiten de bewandelde paden te treden. Thomas van Linge is 18 en zijn kaarten van het conflict in het Midden-Oosten zijn razend populair en worden overgenomen door onder andere The Huffingpost en Vox.com – niet de minste nieuwsmedia. Wat maakt zijn kaarten zo bijzonder? Ze zijn accurater dan de meeste andere nieuwskaarten. Waarom zijn ze accurater? Hij checkt al zijn informatie, en past alleen de kaarten aan als hij meerdere bronnen heeft. Natuurlijk helpt het ook dat Thomas de luxe heeft alles zelf te maken in Paint en het vervolgens zelf te publiceren – het is nogal een ander verhaal als er een eindredacteur in je nek staat te hijgen dat de kaart toch echt in de krant van morgen moet.

Auteurs