Ik heb m’n krant opgezegd

Al een paar jaar kreeg ik een onbestemd gevoel bij het lezen van mijn krant nrc.next. Toen in 2006 nrc.next werd gelanceerd, heb ik gelijk een abonnement genomen – een krant gericht op jongeren met echt andere journalistiek. In 2012 vertrok Rob Wijnberg, en een paar jaar later in 2015 werd de nrc.next de ochtendeditie van het NRC Handelsblad, en verschenen grotendeels dezelfde stuken in beide edities. Langzaam veranderde nrc.next van mijn krant, in de krant die uit gewoonte werd gelezen maar niet echt meer paste bij wie ik ben en waarom ik nieuws volg. Dus bij deze mijn bijdrage aan de almaar dalende oplagen van kranten.

Dat het slecht gaat met de kranten is bijna een cliché – dat is binnen journalism studies uitgebreid onderzocht, onder andere door oud-lector, Piet Bakker. Nog jaarlijks houdt hij voor De Stand van de Nieuwsmedia bij hoe het gaat met de kranten – in 2017 is de totale oplage 5% gedaald. Dit in combinatie met teruglopende advertentie-inkomsten en tegenvallende inkomsten uit online, zorgt dat krantenbedrijven het redelijk moeilijk hebben. Online start-ups rennen deze dino’s voorbij. Zonder de historische bagage en de kosten van een drukkerij en bezorging, lukt het hen wel om online voldoende te verdienen.

De nieuwe manier van geldverdienen, vraagt ook om een andere manier van nieuwsconsumptie – of misschien ligt de oorzakelijkheid hiervan andersom. Als gebruiker ga je een andere relatie aan met het product – iets dat zeer duidelijk bij De Correspondent naar voren komt: via crowdfunding of een lidmaatschap ondersteun je een ander soort journalistiek. Dit was voor mij de eerste online journalistieke instelling waar ik wel voor wilde betalen!

Omdat ik toch ook echt wel van kranten houd, duurde het vrij lang voordat ik m’n abonnement heb opgezegd. Blendle gebruikte ik al een tijdje, maar ik betaalde per artikel. Na een weekje Premium op proef ben ik over: artikelen die worden voorgelezen zijn fantastisch, en je krijgt daarnaast een brede dagelijkse selectie. Dat brengt voordelen met zicht mee.

Op Blendle lees en luister ik nu naar artikelen uit verschillende kranten en tijdschriften die ik voorheen nooit zou hebben overwogen, zoals het AD, de VPRO-gids en de Libelle. De Correspondent is uitgesproken subjectief, en streeft naar diversiteit in de verslaggeving. Daarnaast ben ik weer het journaal gaan kijken (FOMO?). Ik krijg nu dus uit veel meer verschillende bronnen, met meer verschillende perspectieven, informatie. Een dergelijke pluriformiteit moet volgens mij onderdeel zijn van journalistiek.

En de ervaring van nieuws wordt anders: ik lees op mijn telefoon of luister met koptelefoon, of via een speaker terwijl ik aan het koken ben. Zoals uit onderzoek van Irene Costera-Meijer en Tim Groot Kormelink blijkt speelt de materialiteit van het medium een grote rol bij nieuwsconsumptie. Het glas en metaal van de telefoon is koud in vergelijking met krantenpapier. Er is ook minder afleiding als je een papieren krant leest – als ik op Blendle lees, word ik onderbroken door berichtjes. Audioartikelen zijn dan een goed alternatief: lekker luisteren naar een fijne stem zonder dat je wordt gestoord. Maar ga ik papier missen?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *