De Randstedelijke dominantie van Medialand?

Afgelopen dinsdag begon een serie van Özcan – Eus- Akyol die gaat over het gebrek aan provinciaal en regionaal nieuws in de landelijke journalistiek. Ietwat wonderlijk geprogrammeerd in een week waarbij er in de aanloop naar de verkiezingen juist veel provinciale kwesties in de landelijke media aan bod kwamen.

Kwaliteitsjournalistiek zou een zo compleet en accuraat mogelijk beeld van de werkelijkheid moeten schetsen. Met de keuze van hun onderwerpen en bronnen kunnen journalisten zorgen voor evenwichtige berichtgeving. De BBC noemt dat de opdracht tot breadth and diversity’. Ook de NPO heeft een diversiteitsdoelstelling. Om herkenbaar te zijn voor iedereen, is het nodig een afspiegeling te zijn van de samenleving; de publieke omroep is namelijk van ‘alle mensen’. Dus ook van de mensen uit ‘de provincie’.

Hilversummer bubbel

Maar de bronnen die de media gebruiken zijn geen afspiegeling van de samenleving. Onlangs nog toonde een rapport van de Ombudsman van de NPO aan dat er nog steeds bedroevend weinig vrouwen en mensen ‘met een migratieachtergrond’ aan de nationale talkshowtafels zitten (hoewel het bij Jinek – relatief- meeviel). Afgelopen dinsdag begon een serie van Özcan Akyol, Eus in Medialand,  waarin hij laat zien dat bij de landelijke media de focus op Amsterdam en Hilversum ligt. Nieuws uit ‘de provincie’ komt nauwelijks aan bod, maar over alle problemen met de Amsterdamse Noord/Zuidlijn werd uit ten treuren bericht.

De NTR kondigde de serie ronkerig aan met: ‘Özcan Akyol verlaat de Hilversumse bubbel om te onderzoeken waarom zoveel mensen zichzelf nauwelijks terugzien in de mainstream media’. Zo’n invalshoek lijkt op die van mensen die van media bashing houden en die nu verheugd constateren dat Akyol goed laat zien dat ‘de media de neus ophaalt voor de regio’. Jammer dat Akyol’s mediakritiek daarmee ook in die simplistische hoek terecht komt. Terwijl hij een belangrijke kwestie aan de orde stelt: de dominantie van de (culturele) Randstad elite in de media. Dat punt maakt hij overigens niet voor het eerst. Eus is al jaren een goede ambassadeur (standplaats: Deventer) voor ‘de provincie’.

‘De provincie’

De serie van Akyol startte uitgerekend in de week dat er bij de landelijke media wél veel aandacht voor ‘de provincie’ is, omdat er op 20 maart immers provinciale verkiezingen zijn.   Zo verhuisden Pauw & Jinek de afgelopen week hun uitzendingen  naar Loppersum en Veghel. Nu.nl deed vorige week een bijzonder relevante fact check naar een tendentieuze claim van de Utrechtse  PVV. De aandacht voor provinciale onderwerpen zal in de aanloop naar de verkiezingen toenemen.

Overigens is het met die Randstedelijke dominantie ook in weken dat er geen provinciale verkiezingen zijn, minder erg dan Eus denkt. De landelijke media besteden niet veel, maar wel enige aandacht aan regionaal nieuws. Om te beginnen is daar natuurlijk Hart van Nederland op SBS 6. Ook de NOS brengt regionaal nieuws. Inderdaad niet ’s avonds in het Acht uur Journaal of bij Nieuwsuur, maar wel overdag in de NOS Journaals van 12.00 en 15.00 uur. En de landelijke Volkskrant stuurt bijvoorbeeld elke week een verslaggever het land in om uitgebreid over een lokale kwestie te berichten.

Geografische diversiteit

Hoewel er geen cijfers over bekend zijn, laat de serie van Eus wel overtuigend zien dat de landelijke media disproportioneel veel aandacht besteden aan Randstad kwesties. Mediamakers lijden soms aan ‘randstedelijk provincialisme’ waarbij bijvoorbeeld Groningen ‘Het Hoge Noorden’ heet en Amsterdamse metro problemen te prominent gebracht worden. Omdat de meeste mediamakers in Amsterdam en Hilversum wonen ontbreekt het aan ‘geografische diversiteit’.

Mogelijk gaat het Charter Diversiteit dat verschillende mediabedrijven, waaronder de VPRO, AT5, BNNVARA, KRO-NCRV, NTR en Linda, vorige week tekenden helpen om beperkte blikvelden wat betreft  mensen en kwesties uit de provincie te vergroten. De mediabedrijven verklaarden dat ze zich in gaan zetten voor meer diversiteit in hun organisatie. Het lijkt echter niet echt praktisch om ‘geografische diversiteit’ te realiseren door  mediamakers bij landelijke, nationale,  media qua woonplaatsen over het hele land te verspreiden. Geografische diversiteit gaat niet om verschillen tussen inwoners van Hilversum of Groningen, maar om een adequate representatie van verschillende culturele waarden.

 

Foto: NTR