GeenStijl gaat overal met gestrekt been in, met de meest grove middelen, misschien niet over het randje van de wet (hoewel?), maar zeker over elke andere grens. Dan moet je niet gek opkijken (In GS-stijl “huilie huilie doen”) als de aangevallen partij er ook fors ingaat.

De aanleiding was vooral dat nogal wat bedrijven kennelijk niet zo goed wisten waar ze adverteerden. De scherpe discussie over advertentie-fraude die in de VS behoorlijk gevoerd is, blijft in Nederland bescheiden. De hoax-sites noemde ik vooral als voorbeeld van site waar je als adverteerder niet wilt zitten. Maar ook daar is niet zoveel kennis over. Dat programmatic advertising gevoeliger is voor fraude (en je advertentie op sites kan zetten waar je liever niet wilt zijn) zou een punt voor adverteerders kunnen zijn. Maar als je alleen voor de laagste prijs gaat en de klets praatjes over ‘perfecte doelgroepen’ gelooft, krijg je dus dit.

Daar gaat de discussie die niet over, want volgens mij gaat het om meer subjectieve oordelen over GS.

Bijvoorbeeld:

– Kennelijk weten adverteerders niet dat… Precies, maar van de andere kant, je staat als A merk op een van de grootste sites van Nederland en hebt dat niet door? Welke marketeers werken daar? Ik denk dat daar meer aan de hand is.
– Zelfde met die VK banners: die hebben dan blijkbaar geen concurrerende media uitgesloten? Terwijl iedereen weet dat dat de lachwekkende dingetjes zijn.
– Advertentieboeren laten je soms gewelddadige artikelen uitsluiten van advertentieverkoop. Blijkbaar vond iedereen deze content heel geschikt. (En, het is eigenlijk ook niet te doen.)
– Wat hier nu geld voor GS, Dumpert en ‘nepnieuws’ geld voor alle sites. Als we toch met een goed oog naar advertenties zouden kijken (en de klagende journalisten naar ‘niet journalistieke content’) dan kunnen we sites van NRC, VK en noem maar op ook wel flink uitdunnen. Terwijl Vandermeersch online de discussie aanging met Blendle over ‘kwaliteitsjournalistiek’ stuurden zijn nieuwsbriefmedewerkers me een leuk gifje met Koekiemonster. Wie wil er nu eigenlijk adverteren bij wat? Maarja als we als journalist de hand in eigen boezem gaan geven dan moeten we ook ineens de artikelen over Gordon opgeven die onze eigen factuur bekostigen.
– Het is ammaal erg op het internet, maar wat er in de krant nu echt goed gelezen wordt, dat weten we ook niet. En wie bekijkt nu eigenlijk überhaupt die bladzijden vol advertenties in de H-aan-H bladen? Onderzoek wordt wel gedaan maar op internet heb je iig nog constante metingen. En verder, koop je een leuke advo op pagina 3 in; staat er ineens een artikel over een kinderlokker naast! Daar doe je dus niets aan.

usw, usw. Zoals men bij GS ook al laat doorschemeren; als dit succesvol blijkt kan dit de klagende partijen nog wel eens in de kont bijten.