\nPien van der Hoeven promoveerde eind 2012 op\u00a0Het succes van een kwaliteitskrant;\u00a0De ontstaangeschiedenis van NRC Handelsblad<\/a>. De voortekenen waren niet dat uit de suffe en kwakkelende titels ooit een bloeiende kwaliteitskrant zou ontstaan. Het proefschrift over De Telegraaf heette\u00a0Het Geheim van de Telegraaf<\/a>. Dit proefschrift had\u00a0Het Wonder van NRC Handelsblad<\/em> kunnen heten.\u00a0Het is een mooi boek – 543 pagina’s – over de curieuze anti-nieuws cultuur die bij deze twee keurige kranten de boventoon voerde. Het is ook het boek van Andr\u00e9 Spoor, want aan hem is het danken dat de krant een succes werd. Henk Hofland, een man die vaak de credits kreeg, leverde geen belangrijke bijdrage aan de nieuwe krant.\u00a0Bij NRC is een voorschotje<\/a> (2010) van het boek te downloaden.<\/p>\n
De Krant van Gister<\/strong> Wie Bezit het Nieuws<\/strong> Journalism. New challenges<\/strong> Social Media Survival<\/strong> <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Altijd afzien onder de kerstboom. Hoeveel afleveringen van The Bridge of Homeland kan je aan? Hoeveel kerstkransen? Hoeveel Mariah Carey? Familiebezoek? Tijd voor een goed boek. Hier de oogst van de afgelopen tijd. Op mijn bureau groeit een gestage stapel ongelezen boeken: gekocht, gekregen, toegestuurd, geleend. Tijd voor de winter-opruiming. 10 boeken over journalistiek en […]<\/p>","protected":false},"author":23,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[4347],"coauthors":[],"class_list":["post-7044","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artikel","tag-overig"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\n![\"KrantVanGisteren\"](\"https:\/\/www.journalismlab.nl\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/KrantVanGisteren.jpg\")
<\/a>Met\u00a0De Krant Van Gister; Uitgelezen Hergebruik<\/a>\u00a0maakte Koos Staal<\/a> het vrolijkste mediaboek van 2013. Wat je allemaal niet van oude kranten kan maken. Meubels. Sierraden. Nagellak. Tassen. Hoekje-van-papier. Doodskisten. Bloempotten. Prullenbakken. Kleding. Schoenen. Kunstwerken. Huizen. En wat je ermee kan? Vis verpakken. Aardappelschillen in opvangen. Behangen. In je natte schoenen stoppen. Eieren verpakken. Vliegen doodslaan. Alles gedrukt op dun, gerecycled krantenpapier natuurlijk. Op de bijgevoegde boekenlegger schrijft Koos Staal terecht “Lang leve de papieren krant”…<\/p>\n![\"17330\"](\"https:\/\/www.journalismlab.nl\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/17330-217x300.jpg\")
<\/a><\/p>\n
\nMathilde Sanders\u00a0is niet de handigste interviewer ter wereld. Ze stelt onaangename vragen, soms wel twee of drie keer achter elkaar, en niet altijd op het handigste moment (klassiek lesje van\u00a0Jessica Mitford<\/a>: “ordering questions on a scale from kind to cruel”), maar het levert een vermakelijk en fraai inzicht in hoe media informatie over zichzelf uit de publiciteit proberen te houden. In haar blog|boek\u00a0Wie bezit het Nieuws<\/a>\u00a0doet ze verslag van haar zoektocht naar de eigenaren van het nieuws, hun belangen, hun invloed en de relatie met de inhoud van de media. Sommigen willen niet (Van Thillo, de Van Puijenbroekjes), bij anderen loopt het vraaggesprek uit de hand (Els Swaab: “Ik vind dit gesprek niet prettig”) terwijl Rob Wijnberg, Derk Sauer (NRC), Job Woudt (FD), Tim Klein (GPD, HDC) \u00a0en Pieter Sijpersma (Genootschap hoofdredacteuren, NDC) wel te spreken waren.<\/p>\n![\"WP_20131221_001\"](\"https:\/\/www.journalismlab.nl\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/WP_20131221_001.jpg\")
<\/a>GPD Houdt Vandaag op te Bestaan<\/strong>
\nIn het afscheidsboek van het GPD (uit 2012), samengesteld door\u00a0Jos Timmers<\/a>, is de rol van de schurk weggelegd voor Rob de Spa van Wegener\/Mecom. Het is de schuld van Wegener dat de GPD het loodje heeft gelegd (althans volgens de GPD-versie). Wie de geschiedenis kent en het boekje leest, ziet ook twee alternatieve verklaringen. De eerste is dat de druk op Wegener om op alle mogelijke manieren te besparen enorm moet zijn geweest – en het contract met GPD was een voor de hand liggende oplossing. Een tweede verklaring is dat het te lang te goed met GPD is gegaan. De verhalen getuigen daarvan: veel buitenland, kostbare correspondenten en verslaggeving die in het digitale tijdperk ook wel anders gehaald kan worden. Een documentaire over een revolutie in nieuwsgaring die deels aan de journalisten voorbij is gegaan.<\/p>\n![\"deadline\"](\"https:\/\/www.journalismlab.nl\/wp-content\/uploads\/2013\/10\/deadline-202x300.png\")
<\/a>Na de Deadline<\/strong>
\nOver Bart Brouwers meesterwerkje schreef ik eerder: “Op bijna elke pagina van \u201cNa de Deadline\u201d ben ik het eens met Brouwers en frons ik mijn wenkbrauwen. Hij haalt dan ook veel overhoop: de positie van \u2018oude media\u2019, het belang van de adverteerder, de rol van de overheid en de invloed van het publiek. Hij geeft 30 tips om geld te verdienen, voorspelt robotjournalistiek een gouden toekomst, en behandelt en passant niche-journalistiek, transparantie, curatie, entrepreneurship en community management. Iedereen in de journalistiek (praktijk, onderwijs, onderzoek) moet het boek lezen, al was het alleen maar om je er over op te winden.” Veel online, veel ondernemende journalistiek en kritiek op hoe journalisten opgeleid worden.<\/p>\n
\n![\"Screenshot](\"https:\/\/www.journalismlab.nl\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/Screenshot-2013-12-01-10.41.41-251x300.png\")
<\/a>Chris van der Heijden<\/a> schreef over dit boek<\/a>, dat “het zich niet beperkt tot de ondertussen bekende problemen ten gevolge van digitalisering maar ook tal van veelal onbegane paden inslaat terwijl de oude paden niet vermeden worden. Zo staat er een hoofdstuk over radio-interviews in \u2013 A changing art wordt deze genoemd \u2013 terwijl ook allerlei andere aspecten van de klassieke journalistiek aan bod komen: het veranderende nieuws, de krant, de fotojournalistiek en ga zo maar door. (…)\u00a0Verrassend is deze verzameling essays toch vooral omdat allerlei versmade terreinen betrokken worden en wel alsof het de gewoonste zaak van de wereld is: sportjournalistiek, beroemderikenjournalistiek, tabloids. Met essays over vaker genoemde onderwerpen als storytelling, bloggen en datajournalistiek geeft dit boek een overzicht van de huidige stand van zaken zoals ik nog niet eerder ben tegengekomen. Een aanrader, voor professionals, onderzoekers en docenten.”<\/p>\n![\"Martijn-Kleppe\"](\"https:\/\/www.journalismlab.nl\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/Martijn-Kleppe-197x300.jpg\")
<\/a>Canonieke Icoonfoto’s<\/span><\/strong>
\nMartijn Kleppe<\/a> promoveerde eerder dit jaar op dit proefschrift<\/a>, ondertitel: De rol van (pers)foto’s in de Nederlandse geschiedschrijving. Hoofdstukken 3, 4 en 5 van het boek bevatten fascinerend materiaal voor historici en journalisten: welke persfoto’s worden vaak gebruikt en hoe worden ze gebruikt. Na een algemene inventaristaie gaat Kleppe in op het gebruik van twee foto’s: \u00e9\u00e9n van een orerende Troelstra (1912) en \u00e9\u00e9n van Dolle Mina’s met blote buiken (1970). Kleppe zoekt waar en hoe die foto’s in onderwijsboeken en in de pers gebruikt worden. Niet allen vaak maar ook vaak algemeen (om een ontwikkeling aan te duiden: de opkomst van het socialisme, vrouwenemancipatie). Met de nauwkeurigheid nemen journalisten en auteurs het vaak niet zo nauw: er wordt onjuist verwezen, er wordt een ander jaar of een andere plaats aangegeven. In het geval van Dolle Mina weet de beweging ook effectief gebruik te maken van de foto.<\/p>\n![\"14549-177-250\"](\"https:\/\/www.journalismlab.nl\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/14549-177-250.jpg\")
<\/a><\/strong><\/p>\n
\nDe Overlevingsgids voor journalisten<\/a> van Arjan Dasselaar<\/a> is gratis te downloaden als e-boek vanaf de site van Persinnovatie (ePub, Pdf of Mobi) die het boek financierde.\u00a0Niet alleen tips en trucks over Linkedin, Twitter en Facebook (zoeken, lijsten, instellingen) maar ook over Instagram, Friendster, Quora, Hyves (toen nog in de lucht), Google, Flickr, Foursquare en veel andere sites, apps en platformen. “In acht hoofdstukken leren zowel beginners als gevorderden manieren om als journalist maximale winst uit sociale media te halen.”<\/p>\n![\"cvdm\"](\"https:\/\/www.journalismlab.nl\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/cvdm.jpg\")
<\/a>Mediamonitor \/ Analyse en Verdieping<\/strong>
\nHet Commisariaat voor de Media<\/a> brengt al jaren hun Mediamonitor<\/a> uit. Het is een publicatie waar de politiek elk jaar naar uitziet. Het bevat gegevens over de belangrijkste media-ontwikkelingen: luister- en kijkgedrag, markaandelen, kabelbedrijven, eigendomsverhoudingen, bedrijfsstructuren (welke mediabedrijven vallen onder een concern), ontwikkelingen bij dagbladen en tijdschriften. Ook wordt het belangrijkste medianieuw van het afgelopen jaar samengevat. Elk jaar zijn er ook gastbijdragen over specifieke onderwerpen (dit jaar van bovengetekende over 30 jaar dagbladen). De laatste monitor dateert van september, maar in februari verscheen ook\u00a0Analyse en Verdieping<\/a> met bijdragen over mediawijsheid en mediagebruik, digitale tv-pakketten en video-aanbod op Nederlandse sites, digitale radio en webradio. De uitgaven zijn gratis te downloaden.<\/p>\n![\"bigdata\"](\"https:\/\/www.journalismlab.nl\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/bigdata.jpg\")
<\/a>Big Data Revolutie<\/strong>
\nGriep, zwangerschappen, autoschades. Je kan het zo gek niet bedenken of big-data-specialisten kunnen het aan zien komen. In\u00a0De big data revolutie;\u00a0hoe de data-explosie al onze vragen gaat beantwoorden<\/a> van\u00a0Kenneth Cukier en Viktor Mayer-Schonberger worden niet alleen veel voorbeelden gegeven, er wordt ook uitgebreid ingegaan op het verzamelen van data (een eindeloze reeks van mogelijkheden), de mogelijke toepassingen (idem) en de theorie daarachter. Hun centrale stelling is dat causaliteit (A veroorzaakt B) niet langer het belangrijkste is. Het gaat om correlaties (A en B treden tegelijkertijd op). De auteurs geloven heilig in de Big Data\u00a0revolutie. Ze doen nogal makkelijk over de gevaren – met name op het gebied van privacy – die met deze revolutie gepaard gaan. Hun benadering is vooral dat eigenaren en beheerders van die data verantwoordelijk moeten zijn, niet dat gebruikers zelf zeer voorzichtig moeten omgaan met hun eigen data en dat misbruik bijna onvermijdelijk is.<\/p>\n