{"id":18638,"date":"2020-05-07T06:55:49","date_gmt":"2020-05-07T06:55:49","guid":{"rendered":"https:\/\/www.journalismlab.nl\/?p=18638"},"modified":"2021-06-23T16:10:52","modified_gmt":"2021-06-23T16:10:52","slug":"dit-gebeurt-er-als-je-de-gebruiker-onderdompelt-in-je-verhaal","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.journalismlab.nl\/en\/dit-gebeurt-er-als-je-de-gebruiker-onderdompelt-in-je-verhaal\/","title":{"rendered":"Dit gebeurt er als je de gebruiker onderdompelt in je verhaal"},"content":{"rendered":"

Twee jaar lang deed JournalismLab onderzoek naar immersieve journalistiek \u2013 een vorm waarin de maker probeert de gebruiker in een verhaal onder te dompelen. We ontdekten hoe een maker dat kan doen<\/a>, hoe immersie wordt toegepast<\/a> in de journalistieke praktijk en wat het praktisch en ethisch betekent voor het vak<\/a>. Er blijkt veel mogelijk, maar veel toepassingen zijn tijds- en kostenintensief in vergelijking met een traditioneel journalistiek verhaal. Essentieel dus om te weten wat het effect van een immersief verhaal is voor je aan de slag gaat. Wat doet de ervaring van onderdompeling met de emotionele betrokkenheid van de gebruiker en met zijn of haar begrip van het onderwerp? Dat hebben wij onderzocht in een serie van drie experimenten waaraan in totaal 330 deelnemers meededen.<\/p>\n

Drie elementen <\/strong>
\nOm de gemeten effecten te begrijpen, moeten we eerst weten op wat immersieve journalistiek precies is. Zoals gezegd gaat het om verhalen waarin de maker tracht om een gevoel van onderdompeling te bereiken bij de gebruiker, zodat hij zich aanwezig voelt in het verhaal. Er zijn drie elementen die hij kan inzetten om dat te bereiken:<\/p>\n

1. Technologie<\/strong>. Van Virtual Reality, Augmented Reality, Mixed Reality, 360-gradenvideo\u2019s, 360-gradenfoto\u2019s tot 360-gradenaudio. Er zijn tal van mogelijkheden om de gebruiker met behulp van technologie in de virtuele wereld te trekken. Daarbij is inclusie<\/em> van belang. Dat wil zeggen: de mate waarin de gebruiker zich aanwezig voelt in de virtuele wereld en afgesloten van de werkelijkheid. Wanneer iemand een productie in VR bekijkt met een koptelefoon op, is de inclusie hoog. Hij ziet en hoort de echte wereld immers niet. Wanneer je een productie bekijkt op je telefoon zonder telefoon, is de inclusie een stuk lager.
\n2. Interactie<\/strong>. Wanneer een verhaal interactiemogelijkheden bevat, zou dit de gebruiker meer het verhaal in trekken. De mogelijkheden vari\u00ebren van bijvoorbeeld rondkijken in 360 graden tot het uitvoeren van opdrachten, het rondlopen in een virtuele omgeving of het kiezen uit verschillende verhaallijnen.
\n3. Narratief.<\/strong> De kijker kan verschillende rollen toebedeeld krijgen in een verhaal. Speelt hij of zij een rol in het verhaal (first person experience<\/em>) of is hij toeschouwer (third person experience<\/em>)?
\n
\n<\/em>Volgens de literatuur zouden deze drie elementen ervoor zorgen dat (1) de gebruiker zich aanwezig voelt in het verhaal, (2) hij of zij zich er meer emotioneel betrokken bij voelt en (3) hij beter in staat is om kennis te begrijpen en onthouden dan wanneer het een traditioneel journalistiek verhaal betreft. Maar is dat ook zo? Om het effect van ieder van de drie elementen uit te vinden, werd een drietal experimenten opgezet.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Experiment 1: het effect van technologie<\/strong>
\nHet eerste experiment draait om het effect van de technologie. Om het effect van inclusie te meten, toonden we \u00e9\u00e9n groep mensen (N=56) Kiya <\/em>op een mobiele telefoon (lage inclusie) en een andere (N=54) in een VR-headset (hoge inclusie). Beiden groepen gebruikten een koptelefoon, zodat de audio gelijk is.<\/p>\n