Wie naar de feiten kijkt, en ze dus echt durft te benoemen, en dat mag je van journaisten verwachten, zal merken dat als je inzoomt op de daders het niet zozeer Moslims zijn maar overwegend (noord) afrikanen, dezelfde types die de moorden in Amsterdam plegen of flauw gesteld op de beelden van Opsporing gezocht staan.

Onbegrijpelijk dat een gehele vakgroep en samenleving de schuld van deze moorden derhalve op de Islam schuift,met dank aan de Media…

Dit zijn wijze woorden van je, om de aandacht te vestigen op de Amerikaanse en Israëlische staatsterreur. Ik voeg er nog wat wijze woorden aan toe.
Hoe gruwelijk en symbolisch ook, ik zie deze aanslag niet als een aanval op de vrijheid van meningsuiting, net zomin als de aanslag op de Twin Towers een aanval was op het kapitalisme. Zouden we een aanslag op het koningshuis betitelen als een aanval op de constitutionele monarchie, een bom tijdens de Gay Parade als een aanval op seksuele diversiteit, een aanslag op de paus als een aanval op de vrijheid van godsdienst, het opblazen van forenzentreinen als een aanval op de mobiliteit? (en dit soort aanslagen komt er ongetwijfeld aan.) Zelfs een aanslag op een synagoge is, in deze context, niet onversneden antisemitisch, want die zou onlosmakelijk verbonden zijn met de geopolitiek van het Westen in het dossier van de bezetting van Palestina. Het passe-partoutwoord ‘democratie’ kan natuurlijk ingezet worden (en dat gebeurt ook), maar dan verliest het woord zijn betekenis.
Laten we het maar een aanslag op deze samenleving noemen, en dat is erg genoeg. Maar het is geen aanslag in een vacuüm. De haatbaard en de gifkuif hebben in laatste instantie hetzelfde doel: betogen en bewerken dat de ideologie van het Westen en de ideologie van de islamitische levenswijze niet samen kunnen gaan en dat die elkaar moeten bestrijden tot er een verdwenen is (en daarna, vaak zelfs al daarvoor, is de volgende aan de beurt).

Je suis Gibril.