En die ouderen betalen toch ook belasting…

sorry voor het lange antwoord, ik had geen tijd voor een korte.

Het bovenstaand betoog gaat niet over betalen voor amusement voor ouderen. Het gaat over de drogredenering dat een belangrijk deel van het aanbod (niet alleen amusement) dat op de publieke omroep wordt uitgezonden moeiteloos naar de commerciëlen kan. Dat is dus niet zo. Veel van die content trekt een te oud en te arm publiek waar de commerciëlen helemaal geen trek in hebben. Die willen echt veel liever Geer en Goor dan Lingo. Veel van die programma’s zijn ook te duur. Spoorloos is niet sexy genoeg, trekt een te oud publiek en kost te veel.

Daarnaast is het een elitaire benadering. Frans Bauer en Lingo mogen wel weg, maar Zomergasten en Kunststof natuurlijk niet. Kennelijk hebben jongere hoog opgeleide en goed verdienende groepen in de samenleving wel recht op gesubsidieerde content en anderen niet.

Of amusement op de tv door de overheid betaald moet worden is een andere discussie. Moet er publieke omroep zijn? En hoe moet die gefinancierd worden?

Toen in Nederland de omroepbijdrage werd gefiscaliseerd is die discussie veranderd. In die eerste periode wist je wat de omroepbijdrage samen met de STER opbrachten. En daar moest je het mee doen. Dat lijkt me een zinnige discussie. Die fiscalisering (betaling uit algemene middelen) is een grote vergissing geweest. Nu ziet iedereen het als ‘subsidie’ en niet als iets dat mensen betalen om naar dat publieke aanbod te kijken (net als de BTW-korting voor kranten en tijdschriften niet als sudsidie maar als een ‘recht’ wordt gezien). Ruim 90% kijkt naar de publieke omroep minstens eens per maand, 62% elke dag. Dus waarom mensen daar niet gewoon voor laten betalen via kijk- en luistergeld?

En ja, ik ben blij met onze publieke omroep, met NOS Journaal, Studio Sport, 2 voor 12, Lingo en Frans Bauer. Ik snap dat niet iedereen dezelfde voorkeur heeft en dat mijn voorkeuren niet per se beter zijn dan die van anderen.

Ik was een paar weken geleden in de VS. Na een paar uur tv kijken wist ik het zeker: dat is pas echte armoede. Dat moet je niet willen.

Het is best mogelijk dat er over enkele jaren een geheel ander digitaal aanbod is waar iedereen uit kan kiezen. Dat zien we dan wel weer. Ik hou van de publieke omroep, maar niet per definitie voor altijd.