Briefje aan Paul…

Beste Paul,

Niet de beste plek om jezelf online te zien: in Villamedia in de rubriek ‘conflict’. Maar ja, je wilde het zelf: hoofdredacteur van De Telegraaf worden. En die slangenkuil is zo lek als een mandje. Je zal toch niet de illusie hebben gehad dat conflicten ter redactie binnenskamers bleven?

Je vond het “een ernstige fout” dat het vinden van het lichaam van Anne Faber “te vroeg werd gemeld”. Villamedia voegt er aan toe: “volgens verschillende bronnen schold hij meerdere mensen uit en vertrok vervolgens boos.”

De redactie vind dat maar onzin, ze “wil dat Jansen zijn toon matigt bij het uiten van interne kritiek.”

Effe serieus. Het te vroeg melden een “ernstige fout”? Dit soort nieuws is toch al jarenlang het handelsmerk van de krant? Dat is toch wat jullie doen? Waar jullie goed in zijn?

En het vrolijke portret van Anne in de nachtelijke zoekactie photoshoppen. Ook dat is Telegraaf-journalistiek optima forma. Fotografen in de bosjes. Werken op de grens van het toelaatbare en er af en toe overheen gaan? Niet alleen melden dat iemand een duur huis heeft maar er meteen een drone overheen sturen. That’s my Telegraaf!

Remember Ruben zeg ik dan maar, zo lang geleden was dat niet: 2010. Toen werkte je toch ook al bij die krant? Jullie kregen toch maar mooi die dokter aan de telefoon en die foto.

 

Waarom nu al die terughoudendheid?

Villamedia voegt een saillant detail aan het verhaal toe: “Jansen kent de familie van Anne Faber goed en was ook bij zeker een van de zoektochten naar haar persoonlijk aanwezig.”

Plots zat je aan de andere kant: niet de krant maken maar erin staan. Da’s andere koek.

Alsof je in de spiegel kijkt en iemand anders ziet.